۱ آبان, ۱۳۹۷

پارکینسون چیست ؟ و درمان آن چگونه است؟

  • 9 ماه قبل
  • 0

پارکینسون

پارکینسون چیست ؟ و درمان آن چگونه است؟

پارکینسون

پارکینسون

بیماری پارکینسون عمدتا بر روی افراد سالخورده تاثیر می گذارد اما می تواند در بزرگسالان جوان نیز رخ دهد. علائم این بیماری به دلیل تخريب سلولهای عصبی در قسمت ميانی مغز است که حرکات بدن را کنترل می کند. اولین علائم ممکن است به سختی قابل مشاهده و یا قابل توجه باشند – احساس ضعف یا سفتی در یک اندام، لرزش یک دست زمانی که در حالت استراحت است. در نهایت، تکان دادن (لرزش) شدیدتر می شود و گسترش می یابد، عضلات سخت تر می شوند، حرکاتشان کم می شود، و تعادل و هماهنگی بدن به شدت از بین می رود. با پیشرفت بیماری، افسردگی، مسائل شناختی و سایر مشکلات روانی یا عاطفی نیز در شخص پدید میاید.

بیماری پارکینسون معمولا بین ۵۰ تا ۶۵ سالگی شروع می شود که حدود ۱٪ از جمعیت در این گروه سنی بیماری را تجربه می کنند؛ در مردان کمی شایع تر از زنان است. داروها می توانند نشانه های بیماری را درمان کنند و ناتوانی فرد را کاهش دهند.

حرکات بدن توسط بخشی از مغز به نام ganglia basal تنظیم می شود که سلول ها نیاز به تعادل مناسب دو ماده داروی دوپامین و استیل کولین دارند که هر دو در انتقال امواج عصبی نقش دارند. در پارکینسون سلول هایی که دوپامین تولید می کنند شروع به تخریب می کنند و توازن این دو انتقال دهنده عصبی را از بین می برند. محققان بر این باورند که گاهی اوقات ژنتیک در این شکست سلولی نقش دارد. در موارد نادر، بیماری پارکینسون ممکن است ناشی از عفونت ویروسی یا قرار گرفتن در معرض توکسین های زیست محیطی مانند آفت کش ها، مونوکسید کربن یا منگنز فلزی باشد. اما در اکثر موارد علت پارکینسون، ناشناخته است.

بیماری پارکینسون نوعی پارکینسونیسم است. این یک اصطلاح عمومی است که برای اشاره به مجموعه ای از علائم که معمولا با بیماری پارکینسون مرتبط است همراه است، اما گاهی اوقات به دلایل دیگری است. تمایز مهم است، زیرا برخی از این علل دیگر ممکن است قابل درمان باشند، در حالی که دیگر دلایل به درمان دارویی پاسخگو نیستند. علل دیگر پارکینسونیسم عبارتند از:

  • یک عارضه جانبی برای داروهای تجویزی
  • استفاده از مواد مخدر غیرقانونی
  • قرار گرفتن در معرض سموم زیست محیطی
  • سکته مغزی
  • اختلالات تیروئید و پاراتیروئید
  • تکرار ترومای سر (به عنوان مثال، تروما مرتبط با بوکس و چندین ضربه)
  • تومور مغزی
  • مایع بیش از حد در اطراف مغز (هیدروسفالی نامیده می شود)
  • التهاب مغزی (انسفالیت) ناشی از عفونت

پارکینسونیسم ممکن است در افرادی که دارای سایر شرایط عصبی هستند شامل بیماری آلزایمر، بیماری لووی، بیماری کریتزفلد-جاکوب، بیماری ویلسون و بیماری هانتینگتون نیز وجود داشته باشد.

علائم بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون یک اختلال حرکتی است که به آرامی پیشرفت می کند. برخی افراد ابتدا متوجه ضعف، راه رفتن و سختی عضلات می شوند. دیگران ممکن است لرزش سر و دست را متوجه شوند. پارکینسون یک اختلال پیشرونده است و علائم به تدریج بدتر می شوند. علائم عمومی بیماری پارکینسون عبارتند از:

  • کند شدن حرکات داوطلبانه، به ویژه در هنگام شروع حرکاتی مانند راه رفتن یا غلتیدن در رختخواب
  • کاهش حالت بیان صورت، سخنرانی یکنواخت و کاهش چشمک زدن چشم
  • لنگیدن با چرخش ضعیف دست و لرزش چانه
  • تعادل ناپایدار؛ مشکل در حالت برخاستن از حالت نشسته
  • حرکت پیوسته و ناقص انگشت شست و انگشتان دست
  • سفتی غیرطبیعی در تنه و اندام
  • در مراحل بعدی مشکلات بلع
  • سرگیجه یا خستگی هنگام ایستادن (فشار خون آرتروزیک)

نشانه های رایج پارکینسون

سفتی عضلات : در اکثر افراد مبتلا به پارکینسون قسمت اعصاب بدن از بین می رود که با سختی های بسیاری همراه است. به این دلیل که عضلات شما نمیتوانند به راحتی ریلکس کنند و استراحت کنند. این موضوع ممکن است باعث درد شما شود.

لرزش : لرزش کنترل نشده معمولا در دست ها وبازوها شروع می شود، گرچه ممکن است در فک و یا پا نیز رخ دهد. شما معمولا انگشت شست و دیگر انگشتان خود را با هم مالش می دهید، مخصوصا زمانی که استراحت می کنید و یا دچار استرس شدید هستید. در ابتدا، لرزش معمولا تنها یک طرف بدن یا یک عضو را تحت تاثیر قرار می دهد. با گذشت زمان، لرزش ممکن است به قسمتهای دیگر بدن شما منتقل شود، هرچند که همه دچار این عارضه نمی شوند.

پارکینسون یک اختلال پیشرونده است که بدان معنی است که علائم شما در طول زمان جدی تر می شوند. این می تواند حرکات شما و همچنین چیزهایی مانند دید و بینایی، خواب و سلامت روان شما را تحت تاثیر قرار دهد. فرد مبتلا به پارکینسون می تواند علائم مختلفی را در زمانهای مختلف نسبت به دیگران با شرایط مشابه دریافت کند. آنها عبارتند از:

  • مشکل در تعادل
  • جلو و عقب رفتن، که می تواند باعث افتادن شود
  • چرت زدن با سر خمیده
  • تکان دادن سر
  • مشکلات حافظه
  • عصبانیت
  • خستگی
  • احساس سوزش
  • مشکلات پوستی مانند شوره سر
  • مشکل در بلعیدن و جویدن
  • مشکل داشتن نعوظ یا ارگاسم
  • سرگیجه یا خستگی هنگام ایستادن
  • ترس و اضطراب
  • گیجی
  • دمانس، یا مشکل با تفکر و استدلال
  • از دست دادن حس بویایی
  • عرق کردن بیش از حد

 

پارکینسون چیست ؟ پارکینسون چیست ؟

پارکینسون چیست ؟ پارکینسون چیست ؟

 

تشخیص بیماری پارکینسون

شاید بعضی از کارهایی که شما هر روز انجام می دهید، به همان اندازه ساده نیستند. شاید شما دچار مشکلی در پوشیدن پیراهن خود یا مسواک زدن دندان هایتان شده اید، و یا حس بویایی شما تا حد زیادی از بین رفته است. آیا این تغییرات بخشی از گسترش یا احتمالا نشانه هایی از یک مشکل مانند بیماری پارکینسون است؟

پاسخ همیشه روشن نیست، زیرا هیچ آزمایش خاصی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد. پزشکان بر اساس علائم و آزون و خطا، بیماری را تشخیص می دهند.

در صورتیکه علائم ذکر شده با شما همراه باشد، شما دچار بیماری پارکینسون بوده و نیاز به مراقبت های پزشکی دارید.

چه اتفاقی در تست های پارکینسون می افتد؟

اگر دکتر شما شما را مشکوک به بیماری پارکینسون بداند، به شما یک متخصص مغز و اعصاب معرفی می کند. فردی که در اختلالات حرکتی مانند پارکینسون آموزش دیده است، سریع و صحیح این بیماری را تشخیص خواهد داد.

متخصص مغز و اعصاب شما احتمالا می خواهد ببیند که دست و پا شما چگونه حرکت می کند و تنش عضلانی و تعادل شما را بررسی می کند.

بیماری پارکینسون در افراد مختلف متفاوت جلوه می کند و گاهی نشانه هایی در افراد دیده می شود که در دیگران کاملا نادر است.

ممکن است پزشک شما با آزمایش خون یا انجام یک اسکن مغزی برای جلوگیری از بروزشرایط دیگر کار را شروع کند.

افرادی که بیماری پارکینسون دارند، به اندازه کافی ماده شیمیایی دوپامین در مغز را ایجاد نمی کنند که به شما کمک می کند تا حرکت کنید. اگر این آزمایشات اولیه علت و نشانه های بیماری شما را نشان ندهند، ممکن است پزشک شما از شما بخواهد داروی کربیدوپا لوودوپا را که مغز شما می تواند آن را به دوپامین تبدیل کند، امتحان کنید. اگر علائم شما پس از شروع دارو به خوبی بهبود یابد پزشک شما احتمالا به شما می گوید که بیماری پارکینسون دارید.

اگر دارو برای شما کار ساز نباشد و توضیحات دیگری برای مسائل شما وجود نداشته باشد، پزشک شما ممکن است یک آزمایش تصویری به نام DaTscan را پیشنهاد کند. در این آزمایش از مقدار کمی از داروهای رادیو اکتیو و یک اسکنر ویژه استفاده می شود که یک اسکنر کامپیوتری توزیع فوتون (SPECT) مقدار دوپامین موجود در مغز شما را اندازه می گیرد. این آزمایش نمی تواند به شما اطمینان دهد که بیماری پارکینسون دارید، اما می تواند اطلاعات با ارزشی را در اختیار پزشکتان قرار دهد.

گاهی تشخیص این بیماری مدت زمان زیادی به طول می انجامد و ممکن است لازم باشد که متخصص مغز و اعصاب خود را به طور منظم ملاقات کنید.

درمان پارکینسون

اگر بیماری پارکینسون دارید، گزینه های زیادی برای درمان وجود دارد. در اصل درمانی وجود ندارد، اما دارو و گاهی اوقات جراحی می تواند کمک کند.

دارو اغلب می تواند علائمتان را سالها کنترل کند. پزشک ممکن است به شما توصیه کند یکی از این داروها را امتحان کنید:

لوودوپا  – شما ممکن است بشنوید که دکتر شما این دارو را L-dopa بگوید. که پزشکان اغلب برای پارکینسون تجویز می کنند. لوودوپا علائم شما را بهبود می بخشد، زیرا باعث می شود که بدن شما دوپامین بیشتری تولید کند. برای جلوگیری از تهوع و سایر عوارض جانبی احتمالی از لوودوپا، پزشکان معمولا توصیه می کنند که دارویی به نام کربیدوپ همراه با آن مصرف کنید. دارو ترکیبی با هر دو دارو Sinemet نامیده می شود. به ندرت، برخی افراد نمیتوانند کاربیدوپ را هضم کنند و بدنشان سازگار نیست و تنها باید لوودوپا را مصرف کنند. اگر این مورد برای شما پیش بیایدد، مهم نیست، نگران نباشید، شما می توانید آن را همزمان با غذاهایی که دارای ویتامین B6 هستند مصرف کنید، که می تواند بر سلامت دارو اثر بگذارد. این دارو نیز بعد از مدتی اثر بخشی اش متوقف می شود. گاهی اوقات، اگر چندین سال مصرف لوودوپا ادامه یابد، اثرات دارو ممکن است از بین بروند و مشکلات حرکتی به نام “نوسانات حرکتی” ایجاد شود. این مشکلات می توانند به تدریج یا ناگهانی اتفاق بیفتند.

سیفامینید (Xadago). یک داروی مکمل است که ممکن است برای بیماری پارکینسون تجویز شود، برای کسانی که لوودوپا و کربیدوپا مصرف می کنند تجویز می شود. مطالعات نشان می دهد که اضافه کردن این دارو به افراد کمک می کندتا در طی زمان طولانی این بیماری علائمش گاهش یابد و یا به طور کامل از بین برود. شایعترین عوارض جانبی، سقوط یا خوابیدن، حالت تهوع، حرکات ناخواسته و کنترل نشده است.

آگونیست های دوپامین. اینها داروهایی هستند که عمل دوپامین را در مغز شما تقلید می کنند. عبارتند از: Pramipexole (Mirapex)، روتیگوتین (Neupro) و روپینیرول (Requip). شما می توانید آنها را به تنهایی و یا با L-dopa برای درمان علائم حرکتی بیماری پارکینسون مصرف کنید.

مهار کننده های COMT . شما این داروها را مانند تولکاپون (Tasmar) و آنتاکاپون (Comtan) همراه با لوودوپا مصرف می کنید. آنها طی مدت زمان طولانی نشانه های بیماری را کاهش می دهند، همچنین به مسدود کردن فعالیت آنزیمی که لوودوپا را از بین می برد، کمک می کنند. با این حال، tolcapone به ندرت توسط پزشکان تجویز می شود، زیرا می تواند آسیب کبدی ایجاد کند.

Stalevo قرصی است که کربیدوپا / لوودوپا را با انداکاپون ترکیب می کند. در حالی که کربیدوپا عوارض جانبی لوودوپا را کاهش می دهد، entacapone به زمان فعالیت لودوپا را در مغز افزایش می دهد.

مهارکننده های MAO-B آنها همچنین فعالیت آنزیمی را که باعث تخریب دوپامین می شود، مسدود می کنند. شما می توانید آنها را به تنهایی در اوایل بیماری پارکینسون مصرف کنید. مهار کننده های MAO-B شامل اسلژیلیل (االدپریل) و رزاگالین (آزیلکت) می باشند. شما معمولا آنها را به تنهایی باید مصرف کنید.

داروهای دیگر که پزشکان برای پارکینسون تجویز می کنند عبارتند از:

داروهای آپومورفین، بنزودروپین، آمانادین و آنتی کولینرژیک. همه اینها می توانند به کنترل علائم کمک کنند. بعضی از آنها سبب افزایش دوپامین در سلول های مغز می شوند. دیگران اثرات استیل کولین، یک پیام رسان شیمیایی در مغز را محدود می کنند که می تواند باعث کاهش قطر دوپامین شود.

داروهای آنتی کولینرژیک اغلب توسط افراد جوان تر مورد استفاده قرار می گیرند که نشانه های شدید آن لرزش است. اگر این داروها را زمانی که مسن تر هستید مصرف کنید، بیشتر احتمال عوارض جانبی در شما وجود دارد مانند:

  • گیجی
  • سر در گمی
  • خشکی دهان
  • تاری دید
  • حالت تهوع
  • پیچیدگی روده

انواع دیگر درمان بیماری پارکینسون

برخی از افراد مبتلا به پارکینسون تحت عمل جراحی مغز (DBS) قرار می گیرند. در این روش، پزشکان بسته به علائمی که فرد از خود نشان می دهد و نیاز به درمان دارد، یک سیم درون یک نقطه خاص در مغز قرار می دهند. DBS می تواند به بهبود چشمگیر بسیاری از افراد با این بیماری منجر شود.

یک فیزیوتراپیست همچنین ممکن است تمرینات تقویت عضلانی را به شما پیشنهاد دهد تا به صحبت کردن یا بلعیدن تان کمک کند.

منبع : لینک

مترجم : میترا کرمانیان

 

پارکینسون چیست ؟ پارکینسون چیست ؟

پارکینسون چیست ؟ پارکینسون چیست ؟

پارکینسون چیست ؟ پارکینسون چیست ؟

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن این پنجره
بستن این پنجره