۲۵ مرداد, ۱۳۹۷

درمان ام اس چگونه انجام میشود؟

  • 7 ماه قبل
  • 0

درمان ام اس

درمان ام اس

درمان ام اس

هیچ درمانی برای مولتیپل اسکلروزیس وجود ندارد. درمان ها به طور معمول برای سرعت بخشیدن به بهبودی حملات و کاهش پیشرفت بیماری و کنترل علائم MS است. برخی افراد علائم خفیفی دارند که هیچ درمانی برایشان لازم نیست.

درمان برای حملات MS

کورتیکواستروئیدها، مانند پردنیزون خوراکی  و متیل پردنیزونون تزریقی، جهت کاهش التهاب عصب تجویز می شوند. عوارض جانبی آن ممکن است شامل بیخوابی، افزایش فشار خون، تغییرات خلقی و احتباس مایعات می باشد.

تبادل پلاسما (پلاسمافریز). قسمت مایع بخشی از خون شما (پلاسما) برداشته می شود و از سلول های خونی شما می گردد. سپس سلول های خونی با محلول پروتئین (آلبومین) مخلوط شده و دوباره به بدن شما تزریق می گردد. اگر نشانه های شما جدید، شدید و به استروئید پاسخ ندهند ممکن است تبادل پلاسما مورد استفاده قرار گیرد.

درمان ام اس برای تغییر پیشرفت بیماری. اگزریدوزامب (Ocrevus) برای MS اولیه ی پیشرفته، تنها درمان تغذیه ای است که توسط FDA تایید شده است. این باعث تشدید ناتوانی در افراد مبتلا به این نوع MS می شود.

بسیاری از پاسخ های ایمنی مرتبط با MS در مراحل اولیه بیماری رخ می دهد. درمان تهاجمی با این داروها که ممکن است در اسرع وقت انجام شود، می تواند میزان حاد بودن بیماری را کاهش دهد و ضایعات جدید ایجاد کند.

بسیاری از درمان های اصلاح کننده بیماری MS برای درمان خطر ابتلا به بیماری های قابل توجهی را فراهم می کنند. انتخاب درمان مناسب برای شما بستگی به توجه دقیق شما به بسیاری از عوامل، از جمله مدت زمان و شدت بیماری، اثربخشی درمان های قبلی MS، سایر مسائل مربوط به سلامت، هزینه و وضعیت فرزند آوری دارد.

درمان ام اس

گزینه های درمان برای MS ثانویه عبارتند از:

اینترفرون های بتا. این داروها در میان داروهای رایج تجویز شده برای درمان MS هستند. آنها زیر پوست یا عضله تزریق می شوند و می توانند فرکانس و شدت بیماری را کاهش دهند.

عوارض جانبی اینترفرون های بتا ممکن است شامل علائم آنفولانزا و واکنش های محل تزریق باشد.

برای اندازه گیری آنزیم های کبدی به آزمایش خون نیاز دارید زیرا آسیب کبدی یک اثر جانبی است که به دلیل مصرف اینترفرون می باشد. افرادی که اینترفرون مصرف می کنند ممکن است آنتی بادی های خنثی‌ای را ایجاد کنند که می تواند اثربخشی دارو را کاهش دهد.

اکلیزوماب (Ocrevus). این دارو آنتی بادی ایمونوگلوبولین انسانی ست، و تنها DMT است که توسط FDA تایید شده برای درمان هر دو نوع اولیه و ثانویه پیشرفته MS می باشد. آزمایش های بالینی نشان داده است که میزان بهبودی در بیماری های حاد کاهش می یابد و تشدید ناتوانی در هر دو نوع بیماری را کاهش می دهد.

Ocrevus با تزریق توسط یک متخصص و پزشک انجام داده می شود. عوارض جانبی آن ممکن است واکنش های مرتبط با تزریق شامل سوزش در محل تزریق، فشار خون پایین، تب و تهوع باشد. Ocrevus همچنین ممکن است خطر برخی انواع سرطان، به ویژه سرطان سینه را افزایش دهد.

گتیامیر استات (کاپاکون). این دارو ممکن است مانع حمله سیستم ایمنی بدن شما به میلین شود و باید در زیر پوست تزریق شود. عوارض جانبی ممکن است شامل سوزش پوست در محل تزریق باشد.

دی متیل فومارات (Tecfidera). این دارو به صورت خوراکی دو بار در روز می تواند شدت بیماری را کاهش دهد. عوارض جانبی آن ممکن است شامل استفراغ، اسهال، تهوع و کاهش تعداد گلبولهای سفید خون باشد.

 Fingolimod (Gilenya). این دارو خوراکی یک بار در روز برای کاهش شدت بیماری استعمال میشود.

شما باید ضربان قلب خود را به مدت شش ساعت پس از دوز اول کنترل کنید، زیرا ضربان قلب شما ممکن است کند شود. سایر عوارض جانبی شامل سردرد، فشار خون بالا و تاری دید است.

تری فلومونید (Aubagio). این دارو یک بار در روز می تواند میزان شدت بیماری را کاهش دهد. تری فلومونید می تواند باعث آسیب کبدی، ریزش مو و سایر عوارض جانبی شود. و برای جنین در حال رشد مضر است و نباید توسط زنان باردار استفاده شود.

ناتالیزوماب (تیزابری). این دارو برای جلوگیری از حرکت سلول های ایمنی از جریان خون شما به مغز و نخاع شما است. این روش ممکن است درمان اولیه برای برخی افراد مبتلا به MS شدید یا به عنوان درمان ثانویه در دیگران در نظر گرفته شود. این دارو باعث افزایش خطر ابتلا به عفونت ویروسی مغز می شود که در بعضی افراد به نام مالتیفوکال لوکوئنسفالوپاتی پیشرونده است.

Alemtuzumab (Lemtrada). این دارو با هدف قرار دادن یک پروتئین بر روی سطح سلول های ایمنی و تخلیه سلول های سفید خون به کاهش شدت MS کمک می کند. این اثر می تواند آسیب های عصبی ناشی از گلبول های سفید خون را کاهش دهد، اما همچنین خطر ابتلا به عفونت ها و اختلالات خود ایمنی را افزایش می دهد.

درمان با alemtumazumab شامل پنج روز متوالی تزریق دارو و پس از یک سال، سه روز متوالی تزریق دارو می باشد. واکنش های تزریق با alemtumazumab شایع است. این دارو فقط برای ارائه دهندگان ثبت شده در دسترس است و هویت افرادی که با این دارو درمان می شوند باید در برنامه نظارت بر ایمنی مواد مخدر ثبت شود.

Mitoxantrone. این دارو ضد قارچی ایمنی است که می تواند به قلب آسیب برساند و با سرطان خون مرتبط است. در نتیجه، استفاده از آن در درمان MS بسیار نادر است. Mitoxantrone معمولا برای درمان ام اس شدید و پیشرفته استفاده می شود.

همچنین فیزیوتراپ ها با درمانهای فیزیکی مثل تمرینات کششی و تقویتی و همچنین چگونگی استفاده از دستگاه ها به شما آموزش می دهند تا کارهای روزانه را آسانتر انجام دهید.

همچنین آنها برای جلوگیری از ضعف و سستی عضلات پای این بیماران از دستگاه ها و روش های جدیدی استفاده میکنند.

آرامبخش های عضلانی. ممکن است بیمار به سفتی عضلانی دردناک یا غیرقابل کنترل و یا اسپاسم دچار باشد، به ویژه در پاها. شل کننده های عضلانی مانند باکلوفن (لیورسال) و تیزانیدین (زانافکس) ممکن است کمک کنند.

داروهایی برای کاهش خستگی و درمان ام اس

و داروهای دیگر. داروها همچنین ممکن است برای افسردگی، درد، اختلالات عملکرد جنسی و کنترل مشکلات مثانه یا روده که با MS ارتباط دارند تجویز شوند.

درمان ام اس

درمان ام اس

منبع : لینک

مترجم : میترا کرمانیان

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن این پنجره
بستن این پنجره